ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΗ – ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ 27ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2026
Στις 27 Μάρτη, κατεβαίνουμε στο δρόμο!. Η παρουσία μας εκείνη τη μέρα αποτελεί αναγκαίο βήμα για να εκφραστεί η αντίθεση της κοινωνίας στην πολεμική κλιμάκωση, στην εμπλοκή της Ελλάδας και στη μετατροπή της κοινωνίας σε γρανάζι της πολεμικής οικονομίας
Η κυβέρνηση, με συνειδητές πολιτικές επιλογές, βαθαίνει την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Η συμμετοχή στις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία δεν αποτελεί «υποχρέωση» της χώρας, αλλά επιλογή που εξυπηρετεί γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα ξένα προς τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Η Ελλάδα μετατρέπεται σε ενεργό κρίκο της πολεμικής αλυσίδας: από «σύμμαχος» γίνεται συμμέτοχος σε πολέμους που σπέρνουν καταστροφή και προσφυγιά. Ταυτόχρονα, η πολιτική αυτή καθιστά τη χώρα στόχο, εκθέτοντας τον λαό σε κινδύνους αντιποίνων. Δεν αποδεχόμαστε να γίνει η χώρα μας θύτης απέναντι σε άλλους λαούς, ούτε ασπίδα για ξένα συμφέροντα.
Οι επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, μετά από 2,5 χρόνια γενοκτονικής βίας και εθνοκάθαρσης στη Γάζα, επιβεβαιώνουν ότι ο πόλεμος επιστρέφει με ένταση στην καθημερινότητα των λαών ως σταθερό στοιχείο της διεθνούς πραγματικότητας. Τι θα βγει από αυτή την ιστορία; Το μόνο βέβαιο είναι ότι η στρατιωτική κλιμάκωση θα συνοδευτεί από μαζικές απώλειες αμάχων, φτώχεια, καταστροφή υποδομών και βαθιά περιβαλλοντική επιβάρυνση, ενώ δημιουργούνται συνθήκες γενικευμένης αποσταθεροποίησης σε ολόκληρες περιοχές.
Την ίδια στιγμή, ο λαός πληρώνει ακριβά αυτή την πολιτική. Δισεκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται σε εξοπλισμούς, στρατιωτικές αποστολές και πολεμικές δαπάνες, ενώ η κυβέρνηση καλλιεργεί μια ψευδή εικόνα «ενίσχυσης» των εισοδημάτων. Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: η ακρίβεια, η ενεργειακή φτώχεια και η διάλυση των κοινωνικών δομών εξανεμίζουν τους μισθούς και υπονομεύουν κάθε προοπτική αξιοπρεπούς ζωής.
Δεν είναι «εθνική ανάγκη» οι εξοπλισμοί, αλλά πολιτική επιλογή σε βάρος της κοινωνίας. Είναι πρόκληση την ώρα που τα νοσοκομεία υπολειτουργούν, τα σχολεία υποχρηματοδοτούνται και οι εργαζόμενοι αγωνίζονται για τα αυτονόητα, να δαπανώνται τεράστια ποσά για την πολεμική μηχανή.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο πολέμου. Η Σούδα, ο Πειραιάς και άλλες κρίσιμες υποδομές αξιοποιούνται για τη διευκόλυνση ξένων στρατιωτικών δυνάμεων, εμπλέκοντας τη χώρα ακόμα πιο βαθιά σε επικίνδυνους σχεδιασμούς. Η Ελλάδα δεν πρέπει να αποτελεί βάση εξόρμησης πολεμικών επιχειρήσεων. Δεν πρέπει να γίνει στόχος εξαιτίας επιλογών που δεν εκφράζουν τον λαό της.
Παράλληλα, εντείνεται η καταστολή απέναντι σε όσους αντιστέκονται. Διώξεις, περιορισμοί και πιέσεις σε εργαζόμενους, συνδικαλιστές που υψώνουν φωνή ενάντια στον πόλεμο, αποκαλύπτουν τον αυταρχικό χαρακτήρα αυτής της πολιτικής. Η αμφισβήτηση δεν ποινικοποιείται – είναι δικαίωμα και αναγκαιότητα.
Απαιτούμε:
* Άμεση επιστροφή της φρεγάτας και όλων των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων που βρίσκονται εκτός συνόρων.
* Κλείσιμο των αμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων και απεμπλοκή της χώρας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς.
* Λεφτά για μισθούς, υγεία, παιδεία και κοινωνικές ανάγκες – όχι για εξοπλισμούς και πολέμους.
* Να σταματήσει τώρα η καταστολή και οι διώξεις απέναντι σε όσους αγωνίζονται για ειρήνη, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη.
Ο λαός δεν έχει τίποτα να κερδίσει από τους πολέμους τους. Έχει όμως τη δύναμη να τους σταματήσει.
Η συμμετοχή στο συλλαλητήριο της 27ης Μαρτίου στις 18.00 στο Σύνταγμα είναι πράξη ευθύνης και αγώνα. Είναι μήνυμα αντίστασης, αλληλεγγύης και διεκδίκησης.



Leave a Reply